Een bijzondere ervaring, juli 2009

Met volle maan doen we regelmatig met een aantal mensen hier een ritueel, welk ik Sjamanistische Volle Maanreis noem.
We stemmen ons af op vragen/onderwerpen/thema’s waarover we meer helderheid en inzicht willen. Hiervoor gebruiken we binnen het ritueel een bewustzijnverruimend middel: pure Cannabis geïnhaleerd met een vaporizer.

Rond 10.30 uur zijn we met z’n vijven naar buiten gegaan om naar de volle maan te kijken (soms als het weer mooi, de lucht helder en de mensen er toe in staat zijn doen we dat binnen het ritueel).
We hadden een mooi helder uitzicht. Hier en daar was er een flard wolken. Zo ook een stuk rechts onder de maan (vanuit ons zicht recht voor ons over de weilanden naar het zuiden). En toen zag ik daar iets wat ik nooit eerder gezien had.
Het leek op een graancirkel in de lucht, maar wat onregelmatig. Het leek op een formatie van lichtvormen, bollen en langgerekte vormen die samen een soort ovaal/cirkel vormden. De totale vorm was wat breder dan de volle maan en wat platter, ovaal- of eivormig. Omdat ik het vreemd vond vroeg ik aan de anderen of zij het ook zagen.
Het zou immers hebben kunnen zijn dat het geestverruimende middel mij dit liet zien.
Nou dit was niet zo.

De eerste die reageerde zei: “Ik dacht dat dit niet echt was, dat ik dit alleen zag.”
Dat was ook wat ik me afvroeg voordat ik het aan de anderen vroeg.
Nog even verder vragend bleek dat dit een gezamenlijke ervaring was. Ieder van ons zag het, maar nam eerst aan dat het aan hem/haar lag en pas toen ik het zei, begonnen ook de anderen te zeggen wat zij zagen. Ik dacht aan de term ‘lichtstad’ maar zou niet weten of lichtsteden realiteit zijn en hoe dat er van deze afstand uit ziet en of dit zoiets was. Natuurlijk werd ufo genoemd, maar dit stond stil (dus geen 'flying object') en was groot en er waren lichte en donkere plekken. Voor ons allen iets nieuws, maar wel was het iets dat we alle vijf op dezelfde plek onder de volle maan, vlakbij een wolk die een stuk onder de maan was, waarnamen.

We praatten er over en vroegen ons af wat we zagen en vonden het natuurlijk heel bijzonder. Ik zei nog: “Zo meteen komt het hierheen.” En ik voelde opwinding en een tikje angst. De totale vorm was wat breder dan de volle maan en wat platter, ovaalvormig met plekken die helder lichtgevend waren (bol en ovaalvormen) en delen die donkerder waren. Alsof het een formatie was die uit verschillende delen was opgebouwd.
Het verschijnsel stond stil, bewoog niet, maar op zeker moment was er een beweging binnen de vorm die we zagen. Een deel, een lichtvorm die vrij groot was, verplaatste zich van rechts van het midden in de formatie naar links van het midden. Ik voelde meer opwinding/spanning op dit moment. Het deel dat bewoog binnen de formatie was in grootte een 10e deel van de totale vorm.

We zagen het alle 5 en hebben er wel 15 minuten naar staan kijken. Toen was het ineens weg en konden we het alle vijf niet meer zien. Helaas hadden we geen camera’s of iets bij ons en hebben we er niets van kunnen vastleggen.

Pas in oktober of november kwam ik op het idee om de anderen om een stukje op te schrijven van wat zij hadden ervaren. Hieronder de reacties:

Verslagje van Kees:
Wat ik me kan herinneren is een silhouet van gebouwen van zeer fel wit licht tijdens de volle maans viering. De precieze vormen kan ik niet goed meer tevoorschijn krijgen.
Een aantal gebouwen hadden ronde koepels.

In Enno’s woorden:
Ja, ik weet niet meer wanneer dat was, juli misschien, maar dit is wat ik vandaag doorkreeg en wat me er aan doet denken:
De 50.00 schrifttekens van het Japanse, van oorsprong Chinese Kanji schrift is op een nonrandom wijze georganiseerd. Research heeft aangetoond, dat de gecombineerde componenten bestaan uit een in sterke mate geclusterd "kleine-wereld" netwerk. Deze topologie wordt ook gevonden in hersenen, sociale netwerken en het WWW, wat suggereert dat verschillende netwerken dezelfde formerende krachten delen.

Na een vraag om wat verduidelijking schreef Enno dit:
Ja, zonder in clichés te vervallen of superlatieven, dat was een beeld dat had in enig moment kunnen zijn, maar het was ook nu, want er speelde de verwachting dat dit de gearriveerde buitenaardsen zijn, die zich laten zien. De snel wisselende wolken partijen speelden sterk op de geest en projecteerden een verre toekomst en ver verleden. Onverstoord stond daar ook steeds de prachtige maan die in allerlei gedaanten achter de wolken verscholen tevoorschijn kwam.

Van Lia kwam deze beschrijving:
Wat ik zag?
Eerst zag ik een omgekeerde schotel, hetgeen ik associeerde met een ruimteschip.
Het waren een soort lichtpunten/lijnen die de vorm aangaven
Daarna zag ik de vorm van een piramide oplichten als grote lichtvlakken.

Als je deze beschrijvingen bij elkaar opteld en je daar een vorm bij voorsteld, dan heb je ongeveer wat we die nacht hebben waargenomen.

terug naar de nieuwsbrief
terug naar Sjamanistische reizen